આંખમાં સમણાં જરા વાવી ગયું,
કોઈ આ દિલને બહુ ફાવી ગયું.
દ્વાર દિલનું બંધ કરવાનો હતો,
ગમતું માણસ કોઈ ત્યાં આવી ગયું.
પાનખર આવી હતી જીવનમાં ફરી,
હાથમાં આ ફૂલ કોણ લાવી ગયું?
સાવ કાફર એ ચહેરો એ છતાં,
જીભ પરનું મધ ઘણું ભાવી ગયું,
આંખમાં સપના તૂટેલા છે ઘણા,
તે છતાં સપના નવા અપાવી ગયું.
-- હિંમતસિંહ ઝાલા
