કદમ અટકી ગયા જયારે અમે પહોચ્યા બજારમાં,
વેચાઈ રહ્યા હતા સંબંધ, ખુલ્લે આમ વ્યાપારમાં.
ધ્રુજતા હોઠો એ અમે પૂછ્યું:
"શું કીમત છે સંબંધની?"
દુકાનદારે કહ્યું : કયો લેશો?
"બેટાનો" આપું, કે "પિતાનો?"
"બહેનનો", કે "ભાઈનો?" કયો લેશો?
"માણસાઈનો" આપું કે "પ્રેમનો" આપું?
"માં" નો આપું કે "વિશ્વાસનો?" કયો આપું?
બોલો તો ખરા, ચુપચાપ ઉભા છો,
કંઈક બોલો તો ખરા!
"મેં ડરીને" પૂછ્યું : "દોસ્તનો સંબંધ?"
દુકાનદાર "ભીની આંખોથી" બોલ્યો:
"સંસાર" આ "સંબંધ" પર જ તો "ટકેલો" છે,
"માફ કરજો! આ "સંબંધ" બિલકુલ નથી,
આનું કોઈ "મુલ્ય" લગાવી નથી શક્યુ,
પણ
જે દિવસે આ વેચાઈ જશે,
એ દિવસે આ સંસાર ઉજ્જડ થઈ જશે.
આ રચના મારા સૌ "સ્નેહી-મિત્રોને અર્પણ" છે.
સારૂ છે, "પાંપણનું કફન" છે,
નહીંતર આ "આંખમાં" ઘણું બધું "દફન" છે!
